maandag 11 mei 2015

Gesloten luiken

Het vaste ritueel van Iona bestaat niet meer. 's Morgens vroeg de deur uit en dan blaffen naar oude buurvrouw Jeanne aan de overkant. Die deed dan haar deur open, schuifelde naar ons hek en er begon een knuffelpartij. Mon Fifi, ma copine, ... Iona rolde dan bijna om van genot.
De luiken zijn en blijven gesloten. Ik vrees voor goed.
In drie weken tijd afgetakeld. Griepje, longen, geen etenslust. Ziekenhuisopname, intensive care, coma.
Gisteren hebben we afscheid genomen. Afscheid van een zielig uitgemergeld hoopje mens. Het zal niet lang meer duren.
Het kleine vrouwtje in haar bloementjesschort. Altijd een vriendelijk woord, een lach, geduld met onze Franse taal, zoeken naar het goede woord en dan hadden we veel plezier. De eieren, de marmelade, de toetjes, Chris helpen met franse recepten
Of zomaar een praatje, en dan hadden we het over de tuin, over oude Bernard, zijn ganzen, zijn moppen ... zijn ziekte en zijn dood.
Assiez vous Simon, en ze wees altijd zijn stoel in de keuken, op de leuningknop zijn petje.
Twee borrels moest ik altijd nemen, want op één been kun je niet lopen, dat zei Bernard altijd en zij herhaalde dat, met een flinke knipoog.
Het zal niet lang meer duren.
Gesloten luiken.

8 opmerkingen:

Cilia zei

Hé Simon, wat een triest gebeuren daar bij jullie zeg.
Ik wens jou, je vrouw en niet te vergeten Iona heel veel sterkte met het gemis van jullie buurvrouw.
Een lieve groet, Cilia

Athy zei

Van mensen houden en ze dan moeten loslaten; verdriet om de weg van de één en het gaan missen.
Dat is liefde en het koesteren, straks, van de goede herinnering.
Sterkte.....

simon korving zei

Cilia en Athy; dank voor julllie warme woorden

Gerard zei

Hoewel je het al een beetje aan zag komen,blijft het een trieste gebeurtenis. Veel sterkte voor jullie.

blutch1 zei

Simon, wordt het geen tijd dat je ook met wat jongere mensen kennismaakt. Niet dat daar niets mee kan gebeuren, maar zo raak je zo alleen.
Sterkte.

Annette zei

C'est la vie Simon.
Wat is dit een mooi afscheid van een beweging in de tijd....

simon korving zei

dank Gerard en Annette !!
en blutch: c'est comme ca

Rosa Pluimhaar zei

Altijd triest, weer een Madame Bloemetjesschort minder en de symboliek van gesloten luiken...