vrijdag 31 januari 2014

Leven in Frankrijk: Dodenakker

Het was enkele dagen na de begrafenis van onze oude overbuurman Bernard. Het had dagen geregend en toen begon het ook nog te waaien.
Vanuit ons keukenraam kijk je op zijn moestuin. Vette klei, plassen water in diepe voren, verrotte groente. Midden in de tuin een van landbouwplastic zelf gefabriceerd huisje. Daarin stonden 's zomers zijn tomatenplanten, wat gereedschap en een plastic tuinstoel waarin hij ging zitten als hij moe was. En dat gebeurde vaker en vaker.
De wind heeft vrij spel, laat bomen krommen en rukt aan het plastic huisje. En was al een scheur ingekomen, een flap klapperde vervaarlijk en de stoel, zijn stoel was omgevallen.
Boven scheerde grauwe wolken.
De wind en de wolken, de enige tekenen van leven.
Dood is de moestuin.
Doods.

zondag 26 januari 2014

Leven in Frankrijk: Ik denk dat ik ....

Ik denk dat ik een dezer dagen weer eens een kollumpje ga schrijven.
Tis namelijk heel druk hier op het platteland en dito in de huizen.
Dat trekt mijn hoofd niet alle dag
Maar er komt ruimte
Nog even dus
Salut