maandag 3 november 2014

Alles klopt, soms, weer ...

Wij zijn verzekerd !! Eindelijk. Vijf maanden gewacht op ons ziekenfondspasje. De beroemde 'carte vital' .Veel gedoe bij de dokter en de farmacie. Maar nu doet alles het; het klopt dus.
Kunnen we met een gerust hart ziek worden. Nou dat klopt dus ook bijna. Er zit wat beklemt in mijn rechter arm, alles in die arm tintelt en klopt (!), irritant, moeilijk typen en nog erger: heel moeilijk schilderen. Dat laatste klopt dus niet.
Eergister, zaterdag, de laatste mooie herfstdag. Weer naar strand, weer aan een haventje gelopen en vis gekocht. Veel vis, te veel vis. Aan de ene kant klopt dat dan weer wel, maar ook weer een beetje van niet. Ik zag op de toonbank grote tongscharren. Bingo, voor mij. Ja doet u die maar, ja die daar. Een kilo, zozo. Ja zonder kop graag, weegt die toch altijd wat minder.
Voor Chris een barbue, een griet dus. Pondje ? Is goed.
Alles klopt, mijn ouwe Scheveningse vissershart, de vissen, ietsje meer, klopt ook.
Gistermiddag achter de pannen. Patterdepat. Glaasje er bij glaasje er naast, vis moet zwemmen.
En hopla. Daar gingen die jongens. Twas heel stil in de keuken. O wat was dat lekker, o wat klopte alles.
Vannacht toch een beetje geborrel. Ik denk dat die vis toch ietwat te groot was.
Buiten klopt het eigenlijk ook al niet meer. Het spookt van de herfststormen, felle regenvlagen. Volgens de kalender klopt het wel en de barometer beaamt het, de wijzers kunnen bijna niet lager.
Zo nu ga ik weer eventjes liggen, beetje naar het vuur in de openhaard kijken.
Kijken of alles nog klopt, denkt het haast van wel.



1 opmerking:

aadverbaast zei

== alles klopt == da's mooi natuurlijk.
Toch heb ik een voorkeur: mijn hart. Blijft dat kloppen dan zit het wel mee.
Sterkte!