zaterdag 11 oktober 2014

Rothko ... op

Eindelijk een parkeerplek gevonden sta ik voor het Gemeentemuseum in Den Haag even uit te puffen. Een van de mooiste musea van Nederland en dan nu ook nog met een grote tentoonstelling: Mark Rothko.
Ik houd helemaal niet van dit soort kunst en daarom ga ik even kijken. Kijken naar die gekleurde vlakken met een grote roller in een dronken bui opgebracht. En dan die kleuren, hoe verzin je zoiets behalve als je niet blind bent.. Afschuwelijk ... en daar komen hele volksstammen op af. Cultuuranalfabeten zijn het. Een recensent schreef van de week over het 'ultime Rothko moment' ; nou moet je oppassen of ik laat je opsluiten dacht ik.


Goed, daar sta ik dan wat te mijmeren, hoor ik stemmen achter mij. Ja hoor, wie anders? Mijn vriend Vincent van Gogh. Beetje tipsie slaat hij me op de schouders. Je gaat daar toch naar binnen he? Je gaat toch niet naar zo'n huisschilder kijken?
Ahum , mijne heeren, eenen goeden gemeende middag. Krijg nou de pest zeg ik tegen Vincent, daar heb je waarempel Rembrandt en Vermeer. Hé, oude rukkers begint Vincent, jullie motten met me mee gaan naar het strand, is vlak bij man. Scheveningen, die zee, die luchten, die wolken.
Inderdaad heer van Gogh, dat lijkt ons het beste, onze ogen kunnen hetgeen binnen tentoongesteld wordt ten ene male niet verdraeghen. Bovendien een glas oude genever en enen zouten haering, mmm.


Net als iedereen zich richting Scheveningen wil omdraaien.
Bonjour kunstbroeders! Het zijn Marcel Duchamps en Piet Mondriaan.
Nu wordt het rood en groen voor onze ogen. In ieder geval die van Vincent en die van mij.
Met jou is de ellende begonnen Duchamps schreeuw ik uit. Met je fietswiel op een krukkie en een pispot an de muur.
Je kop mot daarin en dan heel hard doortrekken, gilt Vincent er bovenuit
En jij ... gekke Mondriaan, met je streepies. Goed dat je hier in de Haag bent, ken je lekker alle zebra- oversteekplaatsen een kleurtje geven. Jajaja, kijk maar niet zo zuinig. Ik weet heus wel dat jouw kleuterwerk hier ook binnen hangt.


Rot op mensen, ROT op. Iemand schreeuwt nog harder dan wij. Anton Heijboer, van boven tot onder de verf, in elke hand een stapel penselen. Rot op Rothkop.
Opzouten jullie kunstbroeders, ik ga die Rothkop binnen eens een lesje leren met zijn gepruts.
Eer de suppoosten het door hebben zwaait hij door de menigte naar binnen.
En daarna wil ik neuken, horen we hem nog in de verte roepen.

9 opmerkingen:

martin zei

Met huisschilder doe je toch tekort of teveel eer aan. Al die laagjes over elkaar kunnen ze alleen in Eikenhorst betalen. Misschien een ideetje voor die containers ter waarde van 4 ton in euri's.

(Ik weet zelf nog steeds niet of ik het mooi vind of mee waai met de Rotko wind die waait.)

simon korving zei

schilderen: is het plaatsen van klodders op, in, onder, of door elkaar, totdat .... totdat je ziet dat het wat is !;)

fred van der wal zei

volledig mee eens, Rothko, wat een rot ko, brrrrr, niet oma an te zien, totaal overschatte nonsens

simon korving zei

Fred: behang schilderen: met een roller of druppels, wie der Pollack, oder so etwas

kunstminnares zei

De dag is weer goed begonnen met koffie en jouw bericht, fijn je weer te kunnen lezen.

simon korving zei

Sjapoo met dank Fenny

DagEnDauw (Dauw) zei

Wat een fantasie! Daar kunnen ze alvast met z'n allen een punt aan zuigen *grinnikt*.

simon korving zei

zo ist maar net D&D ;)

Rosa Pluimhaar zei

Had Anton echt enkel penselen in zijn handen, of zat er ook een stanleymes tussen?