vrijdag 24 oktober 2014

3 ganzen, 3 tranen

De naast ons huis gelegen moestuin van maar liefst 1200 m2 was van oude buurman Bernard. Van alles werd er in verbouwd aardappelen, talloze groentes, fruit.
Elk voorjaar liep hij er ook met een paar jonge ganzen. Die pluizenbollen volgden hem overal. Als het 's zomers te warm was lag Bernard in de schaduw van onze schuur.
Ouwe Bernard, altijd een kalot op, grote snor, een wandelstok.
En altijd humor. Een knetterende scheet als hij bukte, om zich heen keek of ik in de tuin was en: Ja Simon er was onweer voorspeld vandaag. En dan bulderde zijn lach door de vallei. Hij was mijn kameraad.


Na zijn overlijden hebben wij afgelopen zomer de tuin overgenomen. Zijn vrouw vindt het prachtig en moedigt ons aan met de werkzaamheden en lacht als we weer eens moe zijn en klagen over spierpijn.
In NL hebben we laatst een paar oude betonnen ganzen gevonden, vies en groen bemost, prachtig.
Ik heb ze bij elkaar bij het hek neergezet en kijken zo naar het huis van Bernard en Jeanne.
De voordeur vliegt open en met haar handen voor haar mond komt Jeanne versneld aansloffen.
Wat mooi, wat leuk, Oh, dat vindt Bernard ook leuk.
Zij omhelst ons en huilt, ook wij pinken een traantje weg.
Jardin des oies.

5 opmerkingen:

kunstminnares zei

ah...hartverwarmend...

simon korving zei

leuke memoire pour bernard

DagEnDauw (Dauw) zei

Een verhaal dat delicater smaakte dan foie gras...
:-)

simon korving zei

dank D&D

appelvrouw zei

Wat ontroerend mooi.

(en zo lastig een reactie geplaatst te krijgen, wat is er toch veranderd?)