vrijdag 31 januari 2014

Leven in Frankrijk: Dodenakker

Het was enkele dagen na de begrafenis van onze oude overbuurman Bernard. Het had dagen geregend en toen begon het ook nog te waaien.
Vanuit ons keukenraam kijk je op zijn moestuin. Vette klei, plassen water in diepe voren, verrotte groente. Midden in de tuin een van landbouwplastic zelf gefabriceerd huisje. Daarin stonden 's zomers zijn tomatenplanten, wat gereedschap en een plastic tuinstoel waarin hij ging zitten als hij moe was. En dat gebeurde vaker en vaker.
De wind heeft vrij spel, laat bomen krommen en rukt aan het plastic huisje. En was al een scheur ingekomen, een flap klapperde vervaarlijk en de stoel, zijn stoel was omgevallen.
Boven scheerde grauwe wolken.
De wind en de wolken, de enige tekenen van leven.
Dood is de moestuin.
Doods.

8 opmerkingen:

Ragfijn zei

MOOI!

De "Dood", hij heeft geen vrij spel.

Hij wordt zonder een seconde rust aan het werk gehouden.

Heeft de tijd niet voor een traan ...

Niet te beschrijven zijn troost wanneer hij aandacht krijgt.


De "Boekendief" van Markus Zusac, een aanrader!

Groet van Rag!

kuifjesimon zei

DagRag; dank, hjeb je geantwoord op je mail-adres

Marthy zei

Mooi gezegd, 'k wou dat ik dat kon

kuifjesimon zei

Dank je Marthy; tis nog moeilijk om nieuwe verhalen te plaatsen. Ksnap nog niks van díe 'franse' spullen nu we hier permanent zijn gaan wonen. Maar ik kom terug ;-))) anders ben ik te volgen op faceboek: Simon Korving.
groetjes

blutch1 zei

Pfff, je leeft nog, ik dacht dat je echt afscheid had genomen. Maar het wordt weer lente en dan zal ook in de moestuin weer wat groeien. Of het te eten is moet je dan maar zien.

kuifjesimon zei

Ha Blutch1: momenteel stormt de regen uit de lucht, het water uit de aarde ... geen kleur meer te bekennen dan alleen grauw en grijs

Anne zei

Sluit me aan bij Blutch1. Dacht dat je er nu echt genoeg van had. Gelukkig... Ik hoop voor jou op wat minder depressief weer!

DagEnDauw (Dauw) zei

Ai, zoveel weemoed in zo weinig woorden.
Straks komt de lente, Simon.