maandag 5 augustus 2013

Ome Arie in de bocht

Vorige week maar weer eens gezellig boodschappen bij de nieuwe Lidl gedaan. Mooie locatie in het dorp F. ruime parkeerplek, zelfs met kunst! Prachtige zaak, mooie frisse indeling en veel keus. Ze verkopen ook vers afgebakken brood, maar dat mot ik niet, daarvoor ga ik naar m'n eigen bakkertje. Vlees koop ik bij de enige winkel, dus slager, in ons eigen dorp.
Zo dan.
Bij de Lidl'se broodafdeling staat een klein, heel oud mannetje, beetje scheef gezakt, gekleed in een eens groen werkpak, beschimmeld petje op zijn hoofd. Linkerhand houdt de boodschappenkar vast, rechterhand graait in de voorgebakken stokbroden. Hij legt er een in zijn nog lege kar.
Even later zie ik dat hij een plastic vaatje wijn in zijn kar heeft gezet en .. hij heeft een stuk van het stokbrood afgebroken en loopt daaraan te sabbelen. Zijn tandenloze mond versterkt zijn ingevallen wangen.
Omdat Chris en ik beiden geen ome Arie hebben, vinden wij dat dit mannetje daarvoor in aanmerking komt
Chris en ik slalommen door de winkel en vullen onze kar. Af en toe zie ik het mannetje. Hij bekijkt alle producten, zijn kar blijft even leeg als daar net.
Bij de kassa staat hij voor ons. Hij zet de plastic wijn op de lopende band en legt het inmiddels half afgekloven stokbrood er naast. Dat mag u niet meer doen zegt het kassameisje. We verkopen grote en kleine stokbroden, en nu weet ik niet welke het was.
Het mannetje praat onverstaanbaar tegen haar, ook nog in dialect, hij houdt zijn wijsvinger en duim wijd uit elkaar. Hij hikt van het lachen en het meisje krijgt een rode kleur. Hij betaalt en zwalkt naar buiten.
Als wij even later buiten komen, schrikken we van de herrie. Het lijkt wel een laag vliegende straaljager.
Een vaal rode. heel oude Renault5 komt over het parkeerterrein aangereden. Stapvoets, dat wel, maar op volle toeren, slippende koppeling, hij schakelt een paar keer verkeerd, je hoort de tandraderen knarsen en ratelen. Zonder te kijken draait ome Arie het terrein af, de weg op, richting ..... tja, naar tante Lena waarschijnlijk.

14 opmerkingen:

wiebeltjes zei

Ome Arie, de schrik van al het winkelpersoneel in de wijde omgeving

kuifjesimon zei

Wiebel: en tante Lena w.s. ;-)

Zilvertje zei

Wat een heerlijk verhaal, ik ruik Arie. Gelukkig dat je toch nog schrijft, ik was ergens blijven steken toen je aankondigde te stoppen.

kuifjesimon zei

Dank je Zilver ... daarom gA IK DOOR !!

Herman zei

Weer genoten.
Even dacht ik erover om tegelijk met jou ook mijn blog af te sluiten.
Toch nog maar uitgesteld.....

kuifjesimon zei

Herman: goed zo. Ik heb van jouw blog al veel geleerd !! (emigratiedingen enzo)

fulps zei

Ome Arie......en dan met een voertuig dat nodig naar "Ome Jan" moet. Blij dat je prachtige waarnemingen er nog zijn.

Cilia zei

Hoi Simon,

Weer een fijn verhaal ;-) Mooi hoe je het telkens weer weet te verwoorden.
Hier bij ons in de Auvergne heb je ook vele soorten Ome Arie's en Tante Lena's.

Erg leuk dat je weer bent gaan bloggen/of nog steeds blogt ;-)

Vriendelijke groet,
Cilia

kuifjesimon zei

Tja Fulps: tis me een familie wel ;-))

kuifjesimon zei

Dank je Cilia: still going strong ;-))

blutch1 zei

Allereerst een compliment voor de aankoop van brood bij een echte bakker en van vlees bij een echte slager. Die moeten ook overleven.
Je kunt brood altijd nog bij de Lidl kopen als je geen tanden meer hebt en ook geen kunstgebit. En ome Arie, die eet voor het eerst in jaren weer brood zonder het eerst in de koffie te dopen.

kuifjesimon zei

Blutch: je hebt ze door, die ouwe fransen ;-))

Marthy zei

Dit is weer een toppertje van je, Simon. Kijk, en daarom ben ik nou blij dat je weer begonnen ben met je verhaaltjes.

kuifjesimon zei

Marthy: ik bloozzzzzzzzz