woensdag 22 mei 2013

Leven in Frankrijk : Vincent van Gogh en ik zien spoken

Vorige week een aantal dagen in Auvers sur Oise doorgebracht. Laatste woonplaats van Vincent van Gogh. Alle bezienswaardigheden bezocht. De locaties waar hij schilderde, huis van zijn vriend tevens arts dr. Gachet, de kerk, het café waar hij boven een kamer huurde en tot slot de begraafplaats. Het Auvers lijkt nog veel op het Auvers van toen.
Ja, er ligt asfalt op de weg en de huizen zijn opgeleukt, maar het is een blijft een schitterend authentiek plaatsje.
Ja, iedereen verdient zijn brood aan Vincent. Vincent hapjes, Vincent drankjes, Vincent sjaaltjes, te veel en te gek om op te noemen. Het zotste was een set wandtegels voor in de badkamer met daarop het portret van Vincent.
Ja,  bij Ravoux gegeten. Inrichting net zoals vroeger, zelfs de gordijntjes, prijzen iets meer van deze tijd, met een hoop ober-gedoe er omheen.
Ja, boven de zaak Vincent's kamertje bezocht, leeg op een stoel na, scheuren op plafond zijn geschilderd. Hij betaalde toen 3,5 FrFranc per dag, wij 6 euro per persoon om de oude (?) planken vloer te horen kraken. No pictures please, snerpte een of andere huppeltrut.
Ja, want ze verkopen foto's van die kamer voor 1 euro, dus ... ik was concurrentie.
Ja, op het kerkhof broers Vincent en Theo naast elkaar, franse schoolklas er voor, aandachtig wordt naar een juffrouw geluisterd. Mooi kerkhof, op een heuvel. wind blaast de vlag strak, uitzicht  op de daken van Auvers, rondom de velden die Vincent schilderde.
Ik kijk wat in het rond en zie een met plastic afgedekte tombe. Op de grafsteen er achter een tekst en foto. Hier ligt Corneille !!! Ik ben verbaasd dat hij hier ligt. Ik moet lachen om de tekst op het afdekzijl: wegens werkzaamheden afgedekt.
Terug in de het dorp maak ik een foto van een oude 2CV voor een oude boerenwoning.

Gisteren weer terug in eigen dorp. Even langs de kroeg, zeggen dat ik er weer ben. Ik ben moe, dus ik drink niet veel. Het is al flink aan het schemeren als ik weer naar huis ga. Doodstil in de hoofdstraat. Achter mij hoor ik een hoop gepruttel, een oude eend weet ik. Er wordt naast me gestopt. Twee zwervers stappen uit, één met strohoed en de ander een witte baard. Hé Simon, schreeuwen ze in koor. Woon jij hier? Haha. We waren al naar je onderweg met dit ouwe vehikel. Daarom waren we er gisteren niet, zegt Vinceen met zijn strohoed. Daarom dat dekzijl, zegt Corneille met zijn baard.
Ik ren terug naar de kroeg. Storm naar binnen. Heb je soms spoken gezien, vraagt Jean Pierre.
Ja, twee zeg ik, ze komen er zo aan.

8 opmerkingen:

blutch1 zei

Jean-Pierre laat zich zeker ook betalen met schilderijen.

Ragfijn zei

Uit angst een oor af te scheren ontdoe ik als eerste de badkamer van het tegeltje.

Mooi beschreven dagen Simon!

Groet van Rag

kuifjesimon zei

Blutch1: gelukkig drink ik niet zo veel ;-))

kuifjesimon zei

HaRag: en ik leg mijn oor niet meer te luister !

Ramireziblog zei

Grappig en kleurrijk verhaal :D

kuifjesimon zei

Rami: zo van mn palet af ;-))

Anoniem zei

Weet je zeker dat je niet te veel gedronken hebt?
ik durf er mijn oor niet op te verwedden ;-)

groet, fenny

kuifjesimon zei

Fenny: slokje absinth ....