vrijdag 19 april 2013

Vincent van Gogh is niet thuis

Even over uit Pas de Calais lopen we op de Lange Beestenmarkt in Den Haag. Brede straat, oude huizen, afgewisseld met foeilijke nieuwbouw. Het oude is mooi, je ruikt, voelt de nostalgie. Alleen al de naam van de straat! In de directe omgeving heb je nog meer prachtige namen, het Zieken, Fluwelen Burgwal, Dunne Bierkade en de Doubletstraat. De laatste was vroeger een rosse-buurt-straatje. Nu weet ik het niet. De zon scheen zo fel ...
Vincent van Gogh woonde op de Lange Beestenmarkt. Net zestien jaar oud, weg van het ouderlijk huis. Werkzaam bij kunsthandel Goupil in het centrum.
Ik voelde me geroepen even bij hem langs te gaan. Het is toch wat, zo'n jonge jongen helemaal alleen in zo'n grote wereldstad met 'rosse' verlokkingen zo vlakbij. Hij woont op een kamer bij de familie Roos, maar toch.
We lopen de huisnummers af, zoekend naar nummer 32. Weg is nummer 32. Wel een poort met een groot hek ervoor waar moderne brievenbussen aan hangen. We bestuderen de naambordjes, niks van Gogh. Door het hek zien we achter in de poort wat fietsen staan, een kapotte stoel, een zinken teil met planten erin. Wie weet ... maar de boel blijft dicht.
Een beetje teleurgesteld dralen we wat ...
Maar aan de overkant is distelleerderij Van Kleef. Mooie antieke gevel, anna 1842 staat er in sierlijke krulletters geschreven.
Nou vooruit dan maar. Mijn tong plakt toch wel een beetje van al dat gewandel en gezoek. De deurbel klingelt vrolijk en zo ook de jonge dame achter de tap. Wij vergapen ons aan de inrichting alles is nog zoals het eens was, honderdzeventig jaar geleden.
De jonge dame zet twee glaasjes neer, vult ze tot aan de rand. Proeft u maar, krijgt u zo een andere, we hebben vele soorten jenevers en likeuren. Ze is jong, mooi en lief en ze schenkt lekker door, dat is ook heel lief.
We nippen, slokken en gaan op in de antieke wereld van de oude jenever.
We horen de bel niet als de deur wordt opgeduwd.
Ik krijg een klap op mijn schouder. Hé ome Simon en tante Chris, wat een verrassing, klinkt het achter ons.
Hé Vincent, zegt het meisje en krijgt een rode kleur.

12 opmerkingen:

Anoniem zei

Dat is een mooie droom Simon;-)

Groet
Laila

kuifjesimon zei

Laila: IK weet het zeker ...

Cilia zei

Hallo Simon,

Ik zag op m'n reader dat je een verhaal geplaatst had, ging er eens even goed voor zitten.
Wat schetst mijn verbazing? Zat nog te denken aan een déjà vu, maar... nee, het verhaal stond er echt al eerder.
Leuk verhaal trouwens, dat wel ;-)

Groetjes,
Cilia

kuifjesimon zei

Klopt Cilia: om mij onduidelijke redenen niet op OBA verschenen,wel aan de volgers, vandaar nog maar een keer.

ongerijmd zei

hoe alles mooier wordt

kuifjesimon zei

Hennie: zoist maar net; laat dat maar aan Vincent en mij over ;-))

fulps zei

Had "Vincent"ook een achternaam?

kuifjesimon zei

Fulps: die van mij weet je toch wel ? ;-))))))

Flip Roodnat zei

Ha die Kor, ken je mariska venus nog, nee je bent natuurlijk al heel ver henen en meer van dat soort geleuter. Marisca was een lekker meid, kor, ze woonde in het bezuidenhout. ik meen in de cornelis houtmanstraat, ken je dat, kor, schuin tegenover de koningin maar dan totaal anders. En haar vader lajos Veres speelde onder in de ambassadors, ik ben daar vaak geweest, kor, ik lust er wel pap van. Onder ons gezegd en gezwegen kor, zingen kon ze niet, onze Maris, maar gotsamme wat een lekker stuk.

http://www.youtube.com/watch?v=Io2vni79WAc

kuifjesimon zei

Cher Phlip: je ne suis pas de hier !!

Franse Brocante zei

Je schrijft mooi. Ik ga je graag volgen. Dag, groet van Lilian

kuifjesimon zei

Dank je Lilian !!