zaterdag 16 maart 2013

Leven in Frankrijk : Mijn god .... lifestyle

In ons koningsgevoel is sleet gekomen. Tis hier nog steeds wel geweldig, maar toch. Eerst dachten we dat het door het weer kwam. Grijze luchten, sompige aarde, niemand op straat in dit gehucht, klef stokbrood, zurige openhaarden lucht.
Ook nauwelijks bezoek uit Nederland. De laatsten dateren van medio oktober. Familie. Schoondochter liet een stapel tijdschriften achter, van die interieurbladen en damesbladen.
Nou, daar zijn we vorige week is aan begonnen ... en sinds die tijd is HET... de sleet. Sleet in ons welbevinden.
Die bladen hebben een heel hoog, je-moet-gehalte. Gelikte foto's van bankstellen waar je na vijf minuten zitten geheid een stevige hernia aan overhoud. Die kosten wel zeker tien rooie ruggen. Maar tis wel design natuurlijk van een of andere Italiaan met stoppelbaard en een gescheurde spijkerbroek.
Van een ander blad moet je 'de tuin naar binnen halen' , of een bankstel kopen om in je tuin te zetten. Lekker dubbel dus. Oh ja de buitenkeuken niet te vergeten.
Chris werd wat verdrietig toen ze las, dat de moderne vrouw niet zonder een 'huidcoach' kan. Dat is iemand die zalfjes aansmeert tegen astronomische prijzen, een voedende nachtcreme bijvoorbeeld waar je ook mee kunt douchen, maar wel wetenschappelijk getest, er zitten x-plus-chlotaten in !!!
En ook dat wij nooit meer een 'hide-away' doen ???? Mijn lip begon ook te trillen. Zoiets betekent gewoon een weekendje weg. Maar dan wel in een welnes-resort met een spa en een slow food keuken. En dat natuurlijk niet op de Veluwe maar ergens op een tropisch eiland.
We keken naar de foto's en naar de prijzen ... voor slechts ...
Het volgende blad ging over designhotels. Een prachtige foto waarop het publiek echt zat te genieten. Kon je zo zien. Iedereen aan het laptoppen achter een glaasje bubbels. Daarna lekker eten. Een bord van formaat televisieschotel met daarop een soepballetje van de wakkiwakki-koe met daarnaast een minuscuul streepje saus van de stripratzel-vrucht.
Naast het bord ligt dan de allernieuwste i-pod-pat-pad met de laatse apps met snufjes waar je eigenlijk geen behoefte aan hebt maar toch moet kunnen laten zien dat je het hebt.
Ook zo fijn dat naast de foto's uitleg wordt gegeven wat de mensen aan hebben, hun kleding dus en het prijskaartje. Bij elke prijs keken we eerst of de komma wel goed stond.

Morgen komt de vuilniswagen weer langs.
Toedeledokie daar verdwijnen de bladen in de kliko.
In nestel me lekker in m'n Philip Starck-bank en leg m'n voeten op de salontafel van B&B-Italia. Die hadden we nog...

12 opmerkingen:

blutch1 zei

Jammer, die bladen branden ook lekker in de open haard.

Flip Roodnat zei

Wat mij bevalt aan de bladen is dat je nooit een snoer ziet lopen aan een schemerlamp, nooit een lekkere volle stekkerdoos. Ik vind het getuigen van een soort voyeurisme als ik thuis weer eens naar die draden zit te turen, het is een ongemakkelijk soort verslaving.

François zei

Zucht... je moet daar wel afzien in de campagne...
Ik heb net vandaag een E-Bike gekocht. Ik kom wel even naar je toe fietsen om de Philip Starck-bank te bezichtigen.
Wie is dat eigenlijk die Philip Starck?

kuifjesimon zei

Blutch1: dacht nog ze weg te geven aan de buren, maar die zijn te oud om dit alles te begrijpen ;-))

kuifjesimon zei

Tja Flip en alles ziet er zo strak uit, i.t.t. mijn gezicht in de scheerspiegel (maar dat is gelukkig alleen in den ochtend)

kuifjesimon zei

François: hebben jullie in Velp niet zo'n trendy meubelzaak ? wellicht naast de fietsenwinkel.

fulps zei

Tja Simon, dan maar liever stijlloos........of zoiets.

fulps zei

Tja Simon, dan maar liever stijlloos........of zoiets.

kuifjesimon zei

Fulps: das ook een nieuwe trend ;-)))

François zei

Je kan je beter niet scheren Simon (of een lachspiegel aanschaffen)

kuifjesimon zei

Mrpfff ... mot ik dan ook an de labarbe ? ;-))

Anoniem zei

Appreciation to my father who informed me about this blog, this webpage is genuinely awesome.


My web blog :: source