maandag 14 januari 2013

Leven in Frankrijk : Op stand, bijna of liever niet.

Twee dagen voor de kerst werd er bij ons dubbel glas geplaatst. Minder kou en nooit meer beslagen ramen. dat zijn zo wel de voordelen. Oh ja, en tegen de geluiden van de straat. Daar moesten de buurman en ik wel erg om lachen.
Die ochtend kwam er een prachtige grote bestelbus voor rijden, met mooie reclamebelettering. De bus werd netjes op de cour geparkeerd.
Het hele dorp wist 's middags dat wij ..........
Keurige mannen, die glasplaatsers. De oudere heette Claude en de andere, een hele jonge man, ik geloof Leo.
Chris en ik vonden het te nat en te koud voor de mannen, om buiten te werken. We schoven de keukentafel opzij en werk maar binnen mannen. Dat vonden ze geweldig. Koffie erbij, een croissantje, en ja hoor Claude mocht van mij binnen roken. Hij bood mij zijn shag aan en ik andersom.
Eind van de ochtend was alles klaar. Tafel op zijn plaats, dikke handdruk en een fooitje voor een biertje.
Chris en ik keken onze ogen uit ... door die dubbele ramen. In een ochtendje gepiept.

Een week later aan de kust. Le Touquet Paris Plage. Chique is daar nog niet chique genoeg. Het nederlandse Gooi is er niets bij. Een en al villa's in duinlandschap, en bijna alles rietgekapt. Het asfalt van de wegen en straten heeft een oud-roze kleur. En op die wegen en straten wordt gezoefd door luxe bakken. Audi is wel het minste. En je auto moet toch wel zeker vier uitlaten hebben. Bontjassen, gebleekt haar, zonnenbrillen, ook al het regent. Dat is zo'n beetje de populatie.
Onwennig rijden we een beetje rond. Knabbelen op een kruimelend stokbrood. We zijn op weg naar het strand, daar waar onze rivier (die bij ons door het dorp stroomt) hier de oceaan in verdwijnt.

Bijna bij het strand, zie ik op een oprit van zo'n kapitale villa de bus van Claude en Leo staan. Ook zij eten een boterhammetje. gewoon in de auto. Ik stop en loop op ze af. Een en al herkenning, alsof we de dikste vrienden zijn. Mogen jullie niet binnen eten, vraag ik, het is stervenskoud man. Claude gromt en maakt een wegwerpgebaar naar de villa.
Er komt een ronkend geluid vanaf de villa. Het is een zwarte Porsche Cayenne met hele dikke banden. Langzaam rolt het 'ding' het pad af. Er zit een hoogblonde spinnekop achter het stuur. De zonnenbril gaat omhoog en er wordt bestraffend naar ons gekeken. Wenkbrauwen gaan omhoog en drukken iets uit van: doen we nog wat en wegwezen.
Die klanten hebben we er ook bij, zo af en toe, zucht Claude.



10 opmerkingen:

Stefania zei

Oud roze asfalt, dat wil ik wel eens zien.

aadverbaast zei

Herkenbaar. Aannemers in het Gooi noemden dergelijke buurten "de kredietbuurt". Er werd ook nog eens heel slecht betaald namelijk.. Altijd gezeik om geld.

kuifjesimon zei

Stefania: het rijdt net zo als zwart ;-)))

kuifjesimon zei

Aad: zelfs in de winter wordt op de terrassen buiten gegeten ... om gezien te worden !!

DagEnDauw (Dauw) zei

Nog nooit "een hoogblonde spinnekop" gezien, laat staan achter het stuur van een Porsche Cayenne. Maar dat beeld maakte me wel ontzettend aan het lachen.
Weerom schitterend neergepend, Simon.

kuifjesimon zei

Dauw: van die dames met glitters aan hun zonnebril, te veel parfum en te kleine hondjes ;-))

fulps zei

In het bekakte Bilthoven Neurd had ik vroeger mijn allerbeste wanbetalers.

kuifjesimon zei

Fulps; het zijn de bonusboys, die halen alleen maar; brengen of betalen nooit !

DagEnDauw (Dauw) zei

Toch maar liever een echte "spinnekop" dan, die zijn veel grappiger achter het stuur... ;-)

blutch1 zei

Lagen er echt spijkertjes op de oprit?