maandag 5 november 2012

Leven in Frankrijk : Zwijgende graven

Natuurlijk heeft ons dorp een eigen kerkhof. Half in het bos, tegen de heuvel op. Netjes, geharkt, recht.
Het liefst kom ik in V., een kilometer of wat verderop. Klein dorp, kleine begraafplaats. Het kapelletje is ergens uit 1500. Het toegangshek hangt scheef in de scharnieren en piept vervaarlijk. Er zijn niet veel graven, een stuk of vijftig, zestig. Rond het kappeletje de oudste graven; recht naast de ingang is het laatst gedolven graf, uit 2002.

Vrijdag was ik er weer.
Grauw grijs, een druipende treurwilg, een enkele kraai en ik als enige bezoeker.
Groene bemoste zerken staan scheef alsof ze met de wind meeleunen. Ijzeren crucifixen, geroest en gebroken Verslaten namen, vervaagde foto's, leeftijden van weleer. Bij het jongste graf staan zwartgeblakerde jampotjes met opgebrandende kaarstompjes, er liggen verkleurde plastic bloemen.

Herfstbladeren vallen, waaien en hopen zich op.
Tegen het kapeletje schuil ik even voor de regen.
Twee schoolkinderen lopen stoeiend voorbij.


- dit verhaal verscheen eerder in mijn verhalenbundel "A la maison " (2010)
ISBN 978-90-484-1540-3

14 opmerkingen:

Stefania zei

Het kerkhof, ook een 'liefhebberij' van mij. Vaak een bijzondere plaats die tot nadenken stemt.

Als het even kan, bekijk ik er altijd eentje in het buitenland.

kuifjesimon zei

Stefania: plek voor de stille stilte

EJW zei

Ik kom ook wel eens op begraafplaatsen maar het liefst met mooi weer. Dan lijkt de dood nog een beetje vriendelijk.

kuifjesimon zei

EJW: maar tis daar wel lekker liggen hoor ;-)))

Selma zei

En... ga jij daar?
(Nog niet hoor. Maar dan?)

Marthy zei

Ons huis heeft zelfs een eigen begraafplaats en als we willen kunnen we daar nog begraven worden. Hoeft niet, we worden gecremeerd en onze kinderen hebben ons beloofd dat de urnen op dit plekje in Frankrijk komen te staan.

fulps zei

Een pianoleerlinge is net verhuisd, haar commentaar: "we hebben nooit zulke rustige achterburen gehad", haar tuin grenst aan het Bennekomse kerkhof.

kuifjesimon zei

Selma: ik vind dat kapelletje wel wat hebben, bijna net zo oud als ik ;-))

kuifjesimon zei

Marthy: ik kom gauw (digitaal) buurten

kuifjesimon zei

Fulps: in de grond zijn allemaal goeie gasten ;-))

Ron zei

Mooi plaatje, Simon. Ik hoor het hek piepen, en het lachen van de kinderen. En de doden draaien zich nog eens om, ze hoeven nog niet terug.

kuifjesimon zei

Ha Ron: klopt, zeker als de dagen boven de grond ook donker zijn ;-))

François zei

Het is altijd wel lekker rustig op een begraafplaats maar je mag er meestal niet kamperen (behalve als je dood bent)

kuifjesimon zei

François: kdenk ook niet dat er 's morgens een bakker langskomt