dinsdag 20 november 2012

Leven in Frankijk : Help ... managers

Een tijdje geleden waren we in Rotterdam. Sterker nog, op de Rotterdam. De ss. Rotterdam wel te verstaan. U weet wel die opgeknapte oceaanstomer. Kostte een slordige duit, maar tis een aardig scheepje. Kruising tussen jaren 50-60-design en vergane glorie. Vintage heet zoiets tegenwoordig.
Slenteren op het achterdek, uitzicht op de indrukwekkende sky-line, prachtige kamer, hut.
Gezellig druk, dagjesmensen en hotelgangers, een vol parkeerterrein.

Flanerend over de dekken zagen we 's middags in een van de lounges kleine groepjes mannen met laptops aan tafeltjes zitten, anderen sjouwden met flapovers, allen voorzien van naambordjes.
De rillingen gierden door mijn lijf, terwijl het niet eens zo koud buiten was. Nee, nee, ik zag het wel. Het waren managers. Managers op cursus. Managers die zojuist van de grote roerganger een opdracht hadden gekregen en die nu in kleine groepjes aan het uitwerken waren. En dan straks ... plenair. Plenair de bevindingen van het groepje weergeven. Op een flap-over, met gekleurde stickertjes.
Ik keek om mij heen of er wel voldoende reddingsvesten en boten waren. Dit schip is gedoemd te vergaan. Weet de kapitein wel wat voor waar hij aan boord heeft. Drukdoeners, matennaaiers, uitgenasten, netwerkers, hardlachers. opportunisten. Met hun Boss-costuums, te grote horloges, would be mannetjes in Audi's.
Het zag groen voor m'n ogen. Wat een deja vu.
Chris en de barman hebben me bijgebracht. Nog wat nabibberend en klappertandend zat ik in een clubfauteuil naar buiten te kijken. Alles was weer goed. Alles was weer rustig. Alles was weer sky-line. Alles weer drankje, bitterbal.
Maar dan.
De kudde is losgelaten ... en komen de bar binnen, verhitte hoofden, bier willen ze.
En ik hoor .....
Zeg, wie is de c.e.o. voor Zuid Amerika tegenwoordig? Gunst! Ik zou wat meer inzicht in jouw cah-flow willen hebben, begrijp je. Tja, het is wachten op de uitkomsten van de task-force. Het is goed om eerst piketpaaltjes uit te zetten. Sterke feedback van jou daarnet. Denk aan je policy.
En het bralt maar, en het bralt maar. Snoevers en overtroevers.

Nee aan boord van de Rotterdam hebben we die avond niet gegeten, dat deden we op Katendrecht. Lekker in een klein zaakje, waarvan we zeker wisten dat al die brallemansen niet in zouden passen.
Het klapstuk was de andere ochtend. We waren net klaar met ontbijten, of ja hoor, daar kwam het spul. Allemaal in hetzelfde oranje overhemd, met een groene stropdas. Er was ook een directeur bij, niet in het oranje, maar kwasi casual en o zo trendy. Met secretaresse, een huppeltrutje uit een glossy modeblad, een en al life-style. De directeur en zijn tikgeit kwijlden om de cursusbaas en de brallemansen ritueelden daar weer om heen.
Mijn ommeletje kwam bijna weer terug op mijn bord.
Weggerend zijn we, de loopplank af. Eigenhandig de trossen losgegooid. En nu maar hopen dat ie ergens een ijsberg tegenkomt.

12 opmerkingen:

Jeroen B, 62 zei

Nou, snel naar de Globe en met een bier en een zware weduwe op het terras!

kuifjesimon zei

Zo is dat Jeroen; en ik wou vroeger nog wel ketelbinkie worden ;-)

fulps zei

Je zou er zeebenen van ontwikkelen.

kuifjesimon zei

Op hoop van zegen, Fulps

aadverbaast zei

Goed geobserveerd! Je zal er maar tussen zitten.

Anne zei

Gelukkig voor jou blijft het schip in Rotterdam...

kuifjesimon zei

Aad: gelukkig heb ik het woord 'bonus' niet horen vallen ;-))

kuifjesimon zei

Anne: zou het nog goed komen ? ;-))

elly schuurman zei

Ik krijg spontaan jeuk.

Anne zei

Met het schip of die 'managers'?

kuifjesimon zei

Elly: uitslag ... dat krijg je er van die lui ;-))

kuifjesimon zei

Anne: de trossen los voor de managers