dinsdag 25 september 2012

Leven in Frankrijk : Weg van de kaart

In het echt is de weg net zoals de wegenkaart het aangeeft. Recht toe recht aan doorsnijdt de weg eindeloze mais- of korenvelden, links en rechts. Links geeft de kaart de zee aan, met hier en daar een dorpje. Alles eindigt met 'sur mer'. Als je op de weg rijdt zie je de zee niet, het dorpje ook niet, alles is groen en plat. Ook dit is Normandie, we kennen de streek.
We slaan links af, een weggetje, een bord gaf een 'sur mer' aan. We rijden door de hoge maishalmen, dan opeens een bijna haakse bocht. Het mais houdt op, in de bocht begint de bomengroei, dicht, heel dicht. Het blijft bochten, en we dalen, haakse bochten, haarspelbochten. Het is stil, de weg is van ons.
Af en toe een open stuk, daar beneden wat koeien rond een boerderij, een begraafplaatsje, een kerkje.
We komen dichterbij, het dorpje is wat het is, een dorpje. Een leeg dorpje. Hoe kan het ook anders. Het is maandag, het is herfst en het stormt. Op het dorpsplein twee bemodderde bestelautootjes met de neuzen naar elkaar.
Door het dorp daalt de weg nog even verder. Links en rechts staan hier de landhuizen. Normandische architectuur uit de 'belle epoque', nu vakantiehuizen van de welgestelden. Ook hier stil en verlaten. We rijden stapvoets en kijken naar de gesloten luiken in een prachtig vaal blauwe kleur geschilderd. De huizen zijn tegen hoge heuvels geplakt met een wirwar van bomen.
De laatste huizen. De weg eindigt op een zanderig parkeerterrein met plaats voor wel vijf auto's. Maar die zijn er niet, er is er maar één en dat zijn wij.
Voor ons de zee, de oceaan. De golven spatten op rotsblokken uiteen, schuim verwaait. Links en rechts van ons hoge, heel hoge krijtrotsen.
Buiten de auto hangen we in de wind. De wolken hebben alle denkbare grijs- en wittinten, af en toe tovert de zon steeds veranderende kleuren op de zee en op de krijtrotsen, bruin, groen, geel.
Bovenaan de krijtrotsen scheren meeuwen. Helemaal bovenaan, daar is het platte land met zijn rechte wegen, de gewassen die wachten op de maaimachines.
Maar wij zijn even hier, weg, en niemand die het weet.

15 opmerkingen:

hartenziel zei

een korenhalm, een bochtje en je schurkt je zelf tegen een krijtrots -
toe maar...:)

kuifjesimon zei

Tja ... slechter kan ik het niet verzinnen ;-))

Anoniem zei

Een prachtige, subtiele opbouw Simon.

groet
Laila

Anoniem zei

Zo mooi kan ik het niet fotograferen, Simon!...
Lidy
:-)

kuifjesimon zei

Dank je wel Laila !

kuifjesimon zei

Lidy, een foto zonder beelden ;-))

svara zei

Heerlijk uitwaaieren,en tegen de wind hangen ik zie het voor me.
En dan ergens naar zo'n zalig geurende keuken! :-)

Anne zei

Heerlijk! Mooi opgetekend. De zeldzame maandagrust. Moesten wij ook maar weer eens doen.

kuifjesimon zei

Haha Svara: het is weer stamppotweer !!

kuifjesimon zei

Anne: maandagen .... nieuwe weekkansen !

svara zei

Heb je niet een receptje van een lekker Frans stamppotje?

kuifjesimon zei

cassoulet: veel witte bonen, groeten, spekjes en (gehakt)worst

svara zei

aha
groeten van witte bonen
daar wil geen Hollandse pieper bij zijn toch :-)
dank je!

kuifjesimon zei

Haha, die N was het probleem ;-)

Dauw Punt zei

Dag Simon,

Ben er even weg van als jij...
Ik wou je meteen ook graag laten weten dat ik jou samen met 15 andere bloggers genomineerd heb voor een “Beautiful Blogger Award”.
Hopelijk vind je dit nieuws fijn om te vernemen. Voel je vooral niet verplicht deze te accepteren, de onderscheiding is bedoeld als een teken van mijn erkentelijkheid ten aanzien van een voor mij “waardevolle” blogger.
Maar mocht je toch overwegen om deze in ontvangst te nemen, dan kan je hierover meer informatie vinden in mijn blogbericht van vandaag. Dit is de link : http://dauws.blogspot.be/2012/10/in-de-prijzen-gevallen.html
Maak er een fijn weekend van en hopelijk brengt u ook een bezoekje aan de andere kandidaten, zoals zij allicht ook jou een bezoekje zullen brengen.

- Dauw -