maandag 27 augustus 2012

Leven in Frankrijk: Koninklijke boodschappen.

Met een grote knal gooide Pascal de deur van zijn auto dicht.
Hé, denk je aan de bodem, riep ik hem toe. Een venijnige blik kon ik terug krijgen op mijn grapje.
Samen liepen we de Carrefoursupermarkt binnen. Hij haalde zwaar adem door zijn neus, en hij gromde bijna. Iets niet helemaal in de haak Pascal? vroeg ik.
Bruusk hield hij in. Weet jij godverdomme wat avocado's zijn? Heh? Ik niet.
Ik wilde niet lachen, maar voelde mijn mondhoeken krullen. Hoe zo, vroeg ik lijzig.
Nou. d'r staat in de folder dat die dingen in de aanbieding zijn. En thuis heeft hare majesteit alles aangekruisd wat in de reclame is. Dus dat mag ik dan gaan halen. Blij dat ik er even uit ben. Pascal zuchtte bijna opgelucht.
Kom zei ik, ik help je wel even. We liepen naar de groenteafdeling. Tja zei Pascal, wat niet in mijn moestuin groeit, dat ken ik niet en dat eet ik dus niet. Een peen is een peen en een kroot is een kroot. Niks wortelen en bieten, flikker toch op met die rotzooi. Maar ja de majesteit he? De stoom kwam al weer bijna uit zijn oren, toen ik hem twee avocado's in zijn handen stopte.
Succes er mee en de groeten aan je vrouw.
Hij haalde zijn schouders op en ik hoorde iets wat op 'merci' klonk.
Ik ken zijn vrouw, die verkoop je inderdaad geen knollen voor citroenen.


2 opmerkingen:

aadverbaast zei

zal ie wel helemaal stijl achterovervallen als hij ziet dat het grootste deel van wat hij gekocht heeft uit een enorme pit bestaat. Weggegooid geld, hoor ik hem al zeggen. ;-)

kuifjesimon zei

Ha Aad; en dan te bedenek da hij al een vrouw met veel pit heeft ;-)