woensdag 25 januari 2012

Leven in Frankrijk : Oh ja, ook nog naar een concert geweest (Spinvis)

We voelden ons net twee provinciaaltjes die weer eens in de grote stad kwamen. Rotterdam dus. Spinvis, een van onze nederlandse favo groepen. Kaartjes als kadoo gekregen, van joepie dus.
Auto in een parkeergarage neergezet. Buiten gekomen worden we gelijk gevraagd om twee kwartjes voor een bakkie koffie en twee tellen later nog een keer. Jaja, die kennen we nog wel; prettige avond verder.
Het zeikt van de regen. Kantoren lopen leeg en de warenhuizen aan de Lijnbaan en Coolsingel sluiten hun deuren. 'Men' schiet, hotst en botst naar huis, metro, tram. Auto's kennen geen zebra's. Het toetert, het tingelt, het belt, en ... scheldt.
Restaurant Bazar. Net zo druk als buiten. Bekende nederlanders zoeken net als wij een tafel. Het ratelt en het kakelt. Herhalen drie keer aan de verveelde oberin wat we willen eten.
De Schouwburg. Stoelen en banken er uit, de tent loopt stampie vol. Hoera aan de zijkant nog net een paar plaatsen om te zitten.
De verzamelde menigte praat in kleine groepjes alsof men elkaar al jaren niet gezien heeft, alsof het een schoolreunie is.
Daar komt de band en tsjingeboem daar begint de muziek. Wij verheugd en willen genieten. Willen ... want het gekakel gaat gewoon door. Snerpende vrouwenstemmen voor, te hoge octaven mannenstemmen achter ons. Ze praten niet alleen, ze controleren ook om de twee minuten of ze een sms.je of een tweet hebben ontvangen. Als Spinvis een langzaam een luisterliedje zingt dan wordt er wel een beetje gezwegen. Maar bij andere nummers .... Lachen, men klapt wel als een nummer is afgelopen. Wij verbaasd, ze hebben er geen ruk van meegekregen. Praten, luisteren, mobiel kijken, multi-tasken in je vrije tijd. En dat voor 25 euro voor een kaartje.
Er wordt ook gemopperd, door anderen, en ik ... ik kan heel gemeen kijken, boos ook wel. Ga goddomme naar een buurthuis of je studentenkroeg.
Affijn, het werd toch nog gezellig. Na afloop heb ik die stellen voor ons nog steeds boos en gemeen aangekeken. aansluitend ook zo gekeken naar de zwervers bij de uitgang en ook die bij de parkeergarage.
We keken elkaar aan, wat doen we?
Naar huis, tout de suite et tout droit.

3 opmerkingen:

Annette zei

Door je verhaal zat ik ook weer even in die gekte... Ik kan me helemaal voorstellen hoe opgelaten je je hebt gevoeld!

kuifjesimon zei

Annette: gelukkig hebben we de ceedees nog ;-)

Jacopone Sr zei

Je was hartstikke boos Simon. En terecht, het is overal zo.
Opmerkelijk is ook dat muziek vaak zo hard moet dat je oordopjes in moet doen om het te horen, en als er een zanger is mag je hopen dat die niet overstemd wordt door de 'muziek'.