maandag 6 juni 2011

Leven in Frankrijk : Vakantie-opruiming

Zo!! Nog even !! De vakantie ligt op de loer. Nog maar een paar dagen. En dan weg.
Een beetje toeren, kijken, verwonderen.
Dus nu zo'n beetje de laatste dingetjes. Van: oh ja dit niet vergeten, jemig ! neem je dat ook al mee !
Tzijn toch vijf weken.
Zo'n voorbereiding ruimt ook een beetje op. Raar....! Maar wel lekker.
In een opgeruimd auto gaat meer mee. In een chaotische werkkamer ... daar gaan we vandaag de chaos eens uithalen.
Stapeltje hier, eentje daar, prullenbak vol, herschikken van prullaria, ik overweeg zelfs een stofdoek.
Vergeelde, opgekrulde krantenkoppen, op het prikbord:

- Stilte is niet de afwezigheid van geluid, maar de mooiste klank
- Vroeger was alles beter, inderdaad ja
- Mensen schrikken van diepgang
- Alles bestaat
- Steeds vaker heb ik het gevoel dat vrijwel de hele wereld krankzinnig is geworden
- Honderden wegen liggen open, en je kiest er altijd maar één
- Wat is een goed antwoord? Ik dacht zelf dat ik een goed antwoord had gegeven, maar het antwoord kwam jou niet goed uit
- Simon vooral blij dat hij nog niet vergeten is
- Het hoofd, daar draait het allemaal om.

Ik haal ze af, bekijk ze even, en hang ze weer terug.
Die zijn na de vakantie ook nog waardevol, daar doet een vakantie niets aan af.
Tot dan.

zaterdag 4 juni 2011

Leven in Frankrijk : Verkleeddag

Kleindochter Sara was op visite, logeervisite. Ze wordt volgende maand 9.
Ze maakt me 's morgens wakker; heel zachtjes.
Het is hemelvaartdag.
Buiten is het rustig, heel rustig. En dat zeggen we tegen elkaar.
Het lijkt wel een zondag.
Even stil.
Eh nou ... het is gewoon een donderdag verkleed als zondag.
Die Sara toch !
Tzit denk ik in de genen ;-))

woensdag 1 juni 2011

Leven in Frankrijk: Als de dag van toen.

Een mens(ch) kan soms rare kronkels hebben. Ik ben daar zelf een lekker voorbeeld van. Zie ik vanmorgen op mijn horloge dat het vandaag 1 juni is, dus was het gisteren de laatste mei-dag, ... dat denk ik dan. Vervolgens associeert mijn hoofd verder op mei (ik ben daar verder niet bij), en komt uit bij Reinhard May. En ja hoor ... de ellende is geschied.
"Als de dag van toen, hou ik van jou " en dan komt er ook zoiets als 'oprechte trouw' en dat soort theatrale neuzeldingen.
Fantastisch, het liedje zit gelijk in m'n hoofd vastgebakken, ik neurie het, ik zing het zachtjes voor me uit., en dat nu al een paar uur lang. onder de douche, bij het aankleden, hek open doen, in de tuin. Godverdegodver.
Er wordt verbaasd naar me gekeken, maar ook een beetje vertederd. Met een glimlach krijg ik een extra kopje koffie.
Mwah, denk ik, maar het blijft een kutleidje.
"Was ich noch zu sage hätte dauert eine ..."
Dat lijkt me nou een goed idee: ik steek een zwaar shaggie op en zet de radio gewoon wat harder.
M'n kop overstemmen; dat zou ik wat vaker moeten doen.