donderdag 8 december 2011

Leven in Frankrijk : Tegenvallers en verwarring

Het is natuurlijk nooit familie of goeie vrienden die vragen naar 'hoe het nou is' of 'hoe bevalt dat nou dat wonen in Frankrijk' of 'wat doe je zo de hele dag'.
Deze vragen vragen komen meestal van de terloopse langskomers, vage bekenden op feestjes en 'anderen'.
Om onze antwoorden nog spannender te maken, gooien we er soms een 'frans' woord door, dat doet het meestal erg goed. Of je zegt 'hoe heet dat ook alweer'
Wat er ook altijd ingaat, is een beetje klagen, pseudo klagen. Zo van, het weer in Noord-Frankrijk is net zoals in Nederland, met dan er achter 'dus daar hoef je het niet voor te doen'. Je ziet ze kijken, beetje meewarig bijna.
En dan als een repeteergeweer er achter aan: 's winters elke dag hout hakken, zo'n lemen huis blijft altijd vochtig, de boodschappen zijn wel duurder dan in Nederland behalve vlees, benzine en de wijn (er gaan zeker twee wenkbrauwen omhoog), voor de boodschappen moet je altijd kilometers rijden. Dan wordt er bijna begrijpelijk gezucht en komen er blikken van vaag medelijden, doorspekt met 'mij niet gezien'.
Maar dan gaan we door.
Het blijft een dorp van 600 inwoners, leuk pleintje, mooie kerk, café er tegenover. Een klein slagertje met bio-vlees, een tuincentrumpje dus overval bloeiende planten in de tuinen. Jaja, driekwartier naar de grote stad of naar de kust. Mmmm, kun je kiezen of krijtrotsen of zandstrand met af en toe een zeehondje die je verbaast aankijkt.
Voor de rest een beetje schilderen, boekje lezen, moestuintje, met hond een stukkie lopen, ouwehoeren met de buren, af en toe een feestje, een galerietje, ja, overal hebben ze kroegen en ik ken ze bijna allemaal. Oh ja we hebben ook nog bossen, eigenlijk aan het eind van ons pad, en we hebben een riviertje dat door het dorp slingert, je weet wel met zo'n gietijzertje bruggetje boven het watervalletje, kun je zo heerlijk hangen en wegdromen, je kunt de forellen bijna met je handen vangen. Voor de rest zouden we het niet zo gauw weten ....
Dan knijpen we onze ogen een beetje dicht, want je ziet ze bijna groen worden.
Als we dan weggaan zeggen we steevast 'au revoir, met daarachter 'sorry hoor, macht der gewoonte'.

16 opmerkingen:

Anoniem zei

En dan wil ik een reactie achterlaten.


Fleur

Jacopone Sr zei

Heer Simon, ik zal je verrassen: ik ben het helemaal met je eens: het is een verrukkelijk land.

Ik hoop dat ik hier geen spijt van krijg ...

kuifjesimon zei

Fleur: Staat genoteerd.

kuifjesimon zei

Maar Heer Jaco: spijt bestaat niet ! Zeker niet in la douce France ;-))

lebonton zei

u heeft het niet licht, zoveel begrijp ik

kuifjesimon zei

Ton; we slaan ons er door heen ;-))

Glaswerk zei

$@^&*%$#@#(*&%^#$^***&&$

Meer wil ik er niet over kwijt.
Bonjour!

hartenziel zei

glaswerk haalt me de lettertekens uit mijn mond!

MizzEl zei

Vreselijk.

Anne zei

Ach, Friesland is ook heel leuk, hoor.......

kuifjesimon zei

Glaswerk: Willem ik snap het, je meot er even door heen ;-)

kuifjesimon zei

Assyke: ik kan me er iets bij voorstellen, heus ;-))

kuifjesimon zei

Mizz; helemaal mee eens !!

kuifjesimon zei

Anne: als ik daar kom vind ik dat zeker ook ;-))

appelvrouw zei

Maar hoe breng je nou je tijd door daar?

kuifjesimon zei

Nou Appeltje eigenlijk is lummelen mijn grootste hobby ;-)