donderdag 1 december 2011

Leven in Frankrijk : Over de grenzen

Het is grijs, het waait en het is somber. Rara wat is dat? Juist, de donkere dagen voor kerstmis. Uitslapen tot je een ons weegt, het blijft maar donker. Donker, of je de luiken voor de ramen nou open of dicht hebt.
Een depressie ligt om de hoek, zegt buurvrouw Jeanine, maar die houdt zelfs in de winter haar zonnebril op als ze maar even buiten is.
Oude buurman Bernard loopt doelloos door zijn moestuin, snijdt wat koolbladeren voor zijn konijnen, dat is het dan wel.
Misschien ga ik vanmiddag wel wat schilderen, maar dat dacht ik gisteren ook.

Echt inspiratie voor een nieuw blog heb ik ook niet zo direct.
Ik rommel wat in de statistieken van mijn weblog en zie dat ik ongeveer 1300 lezers per maand heb. Da's een hoop vind ik! Ik snuffel verder.
Ruim de helft woont in Frankrijk, da's ook een hoop!
Ik word zo'n beetje over de hele wereld gelezen !!!! Ik zit strak overeind in m'n stoel:
ik zie landen als China. Oeganda, Maleisie, heel Oost-Europa, Zuid-Europa voorbij komen, Amerika, Canada, Australie.
M'n keel plakt een beetje dicht, zou ik dan wereldberoe ..., nee, wereldbekend, nou eh, dat nou ook weer niet, maar wel, ja wat eigenlijk. Grenzenloos populair. Ik durf er bijna niet aan te denken.
Als al die mensen nou eens mijn boek zouden bestellen, dan hebben zij en ook ik een leuke kerst.
Ik bel mijn uitgever. Eerst weet hij niet eens wie ik ben. Nee de verkoop is nou niet om over naar huis te schrijven. Nee, godver, dat doe ik ook niet. Naar wiens huis ?
Ik zeg hem dat ik aan een tweede boek bezig ben. Nu eens niet over Frankrijk, maar een roman, fictie dus, ingrijpend voor de ziel en ook een beetje spannend. Hij zucht en wenst me veel succes.
Als al die lezers nou eens eerst begonnen met mijn boek "A la maison", verhaaltjes (in het nederlands) over Frankrijk, kollums zogezegd. Gewoon te bestellen in de boekenwinkel, bij de bolle com en bij de uitgeverij Free Musketeers, naturellement. En ik heet Simon Korving. Wat kan er dan nog mis gaan?
Dan wordt dat tweede boek zeker een succes.

14 opmerkingen:

martin zei

Een boek schrijven is niet meer de kunst. Wie deed het nog niet? Een boek in de markt zetten dat is de ware kunst. Van persoon tot merk worden, dat is het helemaal.

"Wanneer komt de nieuwe Kurver uit?"
"Kurver"
"Ja je weet wel die met dat ruitjes overhemd."
"Die kunstenaar uit de Provence in Frankrijk? Bedoel je die?"
"Ja zeker wel."
"Ah maar die heet Simon Koorver. Hij was laatst nog bij Pauw en Wildeman."
"Maar weet je het?"
"Nee."


Veel succes in deze wondere wereld van schrijvende producten..

fred van der wal zei

op dit weblog kom ik terug met regelmaat

rockade zei

Nu ben je toevallig aan het somberen
maar wat doen we
als jij het dan weer voor het zeggen hebt
met jouw boek als de zon schijnt?

kuifjesimon zei

Ja Martin klopt helemaal, alleen Wil ik geen Zwagerman worden ;-))

kuifjesimon zei

Kijk Fred dat zijn nou nogges lezers !!

kuifjesimon zei

Rockade: dan gaan werelden open pour tutti), geloof mij nou maar ;-)

keessiedeg zei

Geweldige vorm van reclame voor je eerste boek. Dat tweede moeten we nog maar afwachten ;-).

kuifjesimon zei

Keessie: ik denk dan aan een ballonvaart; om het hoger op te zoeken, zeg maar ;-)

aadverbaast zei

Tip van een ervaringsdeskundige. Met bloggen krijg je tenminste nog reacties van de lezers. Van je boekenlezer hoor je nooit wat.

DagEnDauw zei

Nooit opgeven, steeds verder doen.
Ik vind het hier telkens weer aangenaam verpozen. Alsof ik zelf een beetje de grens overschrijd.

Warme groet

- Dauw -

kuifjesimon zei

Aad: volgens mij heb je bingo ;-); tklopt !

kuifjesimon zei

D&D; dank voor je mooie compliment !!!

Glaswerk zei

En ik heet Simon Korving.

Verroest, ik vraag iedere keer in de boekhandel of de nieuwe van Kuifje - die van Cannes & Krukken - al uit is.

Het leven van een lezer wordt er tegenwoordig niet eenvoudiger op.

kuifjesimon zei

Haha Wilem: je zit nou toch niet met een lezersblock ;-)? Noem mijn naam maar ....