vrijdag 18 november 2011

Leven in Frankrijk : de kolenboer

Zo bij het begin van de winter staan de streekkrantjes er weer vol mee. Paginagrote advertenties met aanbiedingen van kolen. Geen bloemkolen, geen groene kolen ... maar zwarte kolen. Kolen om de kachel mee te stoken. kolen in allerlei soorten en maten. Eierkolen, briketten, antraciet. En dan ook nog in kwaliteitsklassen. van goedkoop naar duur, af te nemen vanaf duizend kilo, thuisbezorgd, dat dan weer weer wel.

Ik moest aan lang geleden denken, toen in het najaar de kolenboer de ouderlijke woning betrad en driehoogachter op het balcon zijn zwarte goed neer stortte en hoe mijn moeder dan wel zeker twee dagen bezig was het hele huis weer proper te krijgen.
Maar dat is lang geleden; hier is het heden ten dage allemaal nog steeds te koop.
Sinds vorige week rijdt er een oude open vrachtwagen, merk Opel Blitz, door het dorp. Luid pruttelend hoor je hem al van verre aankomen, de kolenboer.

Gisteren reed hij het bospad af, richting Pascal en Sophie, kreunend verdween de auto in het bos. s' Middags trof ik de oude Pascal in de kroeg. Zo te zien was hij er al een tijdje. Zijn grote handen met zwarte rouwranden onder zijn nagels hielden een bierglas vast, zijn voorhoofd vertoonde een zwarte veeg.
"Nou Pascal, jullie zitten en warmpjes bij deze winter".
"Sophie is aan het soppen en ik vond dat ik in de weg liep" verontschuldige hij zich. Vervolgens begon hij een verhaal over de kolen die hij had gekocht, de soorten, het verschil in stoken. Zijn verhaal stokte midden in een hoestbui en een zwarte fluim belandde in zijn zakdoek.
Nee ... elektrieke verwarming vond hij veel te duur, olie en gas ... levensgevaarlijk zo'n tank. Dat ik op hout stook vindt hij maar gek, al dat gesjouw en gehak.
Maar ik heb het wel drie keer warm, zei ik, een keer sjouwen, een keer hakken en een keer stoken.
"Mmmm" klonk het van heel diep. hij keek me fronsend aan, gooide zijn laatste bier naar binnen en vertrok.
"Denk wel dat ze nou klaar is" hoorde ik hem nog net zeggen.

7 opmerkingen:

aadverbaast zei

Ik herinner me nog goed dat je 's morgens in de vrieskou buiten eerst even een kitje moest halen om de boel weer op te stoken. Nu draai je de thermostaat even een tandje hoger. Toch wel comfortabeler.
Wat stoken ze in de kroeg? ;-)

kuifjesimon zei

Tja Aad, dat waren nog eens tijden.
Jean Pierre heeft de alom bekende oliegestookte cv en ... een potkacheltje.

fulps zei

Wij hadden vroeger cv op kolen, ik weet nog dat de keuken schoon en gewit was en dan zei de ketek: "woemmm" en zo bleef het werk in de wereld.

Catharina zei

In Lunteren had ik een kachel waar hout en kolen in konden. Lekker makkelijk en lekker warm.

De warmte van een hout/kolenkachel is veel aangenamer dan dat van de CV.

Catharina zei

Eerst lukt een reactie niet, dan weer wel.

Simon kun je die vreselijk woordverificatie niet uitzetten?

kuifjesimon zei

Fulps: woemmm deed de kachel, daar moest ik wel even om glimlachen ;-)

kuifjesimon zei

Karin: er gaat niks boven vlammen, echte vlammen.
En die woordverificatie .... geen idee hoe dat moet !