dinsdag 29 november 2011

Leven in Frankrijk : Daar heb je Claude Monet weer

Het was aardig druk afgelopen zaterdag in en aan de haven van Fécamp. Mooie oude schepen in de haven, veel dampende viskramen. Verse haring, gerookte en gebakken. De rookwolken krioelden langs de krijtrotsen omhoog. Van alles te eten en van alles te drinken. Oude en jonge vissermannen prezen hun waar aan. Nog even stilstaan bij de kraam met oude visserswerktuigen, foto's van de visserij vroeger, herkenbaar van mijn grootvader.
's Nachts was het al aardig gaan waaien. De volgende morgen stormde het. Nog maar weer eens naar Yport en Etretat. Dorpjes met de kleine baaien ingeklemd door hoge witte rotswanden. De golven beukten. Mooi, mooi en nog eens mooi blijft de poort in de krijtrotsen bij Etretat. een poort, een boog, een olifantspoot. Talloze keren gefotografeerd en geschilderd. Op het keienstrand liggen de kleine vissersbootjes hoog opgetrokken. De lucht sliert grijs, witte schuimkoppen, meeuwen scheren krijsend over.
Dan .. in de verte een man met hoed en fladderjas, hij sjouwt iets onder zijn arm.
Het zal toch niet ? En ja hoor. Hij steekt zijn hand omhoog. Claude Monet !! We schudden elkaar de hand, slaan op schouders. "Het moet niet gekker worden" zegt Claude,"komen we elkaar van de zomer tegen in Fresselines in de Creuse en nou hier weer". We lachen erom en hangen tegen de wind.
"Ja jongen de tijd vliegt" zeg ik, de Creuse was 1889 en hier in Etretat 1885".
"Het zal wel door de wind komen" vindt Claude "schilderen is niks met dit weer, wat je op je doek smeert waait er zo weer af. Ik maak nog effe een paar schetjes en dan ga ik weer naar Giverney. Wat doe jij ?"
"Ik ben net klaar". Ik haal mijn schetsboekje te voorschijn, maar de wind rukt het uit mijn handen en 'flats' .. daar gaat het papier, hoog de lucht in.
We lachen allebei.
"Ik kom wel bij jou langs in Pas de Calais, mag je er wel een paar van mij hebben. Au revoir Simon".
"Dat wordt dan wel 2012 denk ik zo, Salut Claude !"
De wind waaide ons uit elkaar.

14 opmerkingen:

Ragfijn zei

'T zou wel aardig zijn, in je schetsboekje velletjes met op de achterzijde naam en adres van de maker.

Laat de wind maar waaien dan, laat hem z'n wangen maar leegblazen onder het papier ...

Groet van Rag

kuifjesimon zei

Ha Rag: luchtpost uit Frankrijk; als ik een lege fles heb :_) dan gaat ie de zee in.

aadverbaast zei

Doet me denken aan het verhaal wat ik eens van een slager in Nuenen hoorde. Daar waaide regelmatig schetsjes van van Gogh over de muur. Allemaal weggegooid. Hij kan zich nog wel voor de kop slaan!
Moraal van dit verhaal? ;-)

hartenziel zei

een beetje stevige wind
kan je waarnemingsvermogen behoorlijk
beinvloeden

kuifjesimon zei

Jaja Aad: pas op voor tocht ;-)

kuifjesimon zei

Hartenziel: bij Monet niet hoor ;-)

appelvrouw zei

Moraal:
Altijd eerst je telefoonnr tekenen.
En dan een prijsvraag.
Vervolgens pas je tekening
en dan de wind die alles meeneemt.

kuifjesimon zei

Appel: zo te zien ging het bij mij net andersom ;-)

Glaswerk zei

zo te zien ging het bij mij net andersom

Dat is bij jou toch meestal zo dat het anders gaat dan het zou moeten gaan? ;-P

kuifjesimon zei

Willem: anders gaan, dat is toch niet hetzelfde als vreemd ;-))))))
want daar wist, weet ik nix van ;-)

Anne zei

Moraal: Slager houd je bij je leest uuh, hakblok.

kuifjesimon zei

Anne: ik zal het er met Claude over hebben ;-)

Jacopone zei

Zo zo Simon, jij kent Claude Monet, hè. Man, die is al lang hartstikke dood man, daar trap ik niet in.
En dan ook nog lui die echt denken dat hij met jou gepraat heeft. Nou, ik mooi niet.
Heb je zijn handtekening gevraagd?

kuifjesimon zei

Jaco afgelopen zomer stond ik aan de Creuse op dezelfde plek waar hij schilderde en nu in Etretat weer. Dat schept een band, dat weten Calude en ik van elkaar ;-)