zaterdag 27 augustus 2011

Leven in Frankrijk : Dodelijk kontrast

Na zes weken binnen en dozen medicijnen is het opknappen begonnen, gelukkig.
Erg moe nog steeds, maar ik sleepte me gisteravond naar een opening in de galerie.
Leuk iedereen weer te zien, maar nog vermoeiender waren de vragen van hoe het is. Ik pak een stoel en ga aan de lange tafel zitten en bekijk van daaruit een aantal schilderijen.
Een bevriend echtpaar komt binnen met een enorme bos bloemen: voor jullie, voor de opening !
Zij kringen onder de ogen en hij mager en grauw. handjes en kusjes, hoi, hoi. Hij komt naast me zitten. Hoe is tie ?
Wist je het nog niet, vraagt hij, ik heb slokdarmkanker, uitgezaaid, overal, 't zal niet lang meer duren. Het klinkt bijna zakelijk. Hij kijkt even voor zich uit, kijkt me dan aan en zijn mond trekt een grimas.
Ik stuiter in m'n lijf, elke vezel giert. En .... nu .... kon ik er geloof ik uitbrengen.
Gewoon ... elke dag pakken die je kan. We zijn net terug uit Italie. We zien wel, wat moet je anders ? Gaan zitten simpen, daar wordt je alleen maar ellendig van.
Op weg naar huis vermengen de regendurppels zich met tranen.
Ik heb nog een halve kuur te gaan, dan is het over.
Bij mij dan.

14 opmerkingen:

artafterallart zei

Ja, raar dat we zo
ontdaan zijn van het contrast
ziek zijn of dood gaan

terwijl het een en
het ander voor gezonden
even vreemd blijven

in hun staat is het
lijden slechts meelijwekkend
ze zien de strijd niet

die is voor beiden
heroisch met een slecht uit-
einde voor wie sterft

en een bitter kruid
voor wie herstelt terwijl die
ander de dood aanvaardt

kuifjesimon zei

Artenzo: ik vind het echte verhaal al heftig genoeg.

de Stripman zei

Dat is zeker heftig...

kuifjesimon zei

Inderdaad Jan, als een bom.

Glaswerk zei

Dat zijn van die korte mededelingen die je eigen leven tot aan je dood in een heel ander perspectief kunnen plaatsen.

kuifjesimon zei

Inderdaad Willem, 180 gr. om.

svara zei

dodelijk contrast
dat de kiem, de kwetsbaarheid van leven doet beseffen....

kuifjesimon zei

Mooi Svara !

Marleen zei

Veel kontrasten hier: Artenzo en Kuifjesimon, de bloemen en de tranen, lieve mensen en de dood. Teveel.

Athy zei

Ik ben niet echt een bekende, al lees ik deze blog van tijd tot tijd.Soms denk ik wel eens dat lijden aan kanker te groot is voor welk mens dan ook.Nog een halve kuur te gaan en dan ben je er van af.
Heel veel sterkte met die halve kuur en heel veel sterkte en kracht met de tijd daarna, hoop en vertrouwen.Groet!!

Johan HvD zei

Wel, Heer K. Simon,het leven is niet bepaald gemakkelijk. Soms staat er een leien dakje paraat en soms is de weg geplaveid.
Wanneer dat niet zo is, dan kan men zich altijd nog behelpen met achter het venster zitten en de voorbijgangers beschouwen. :-)

Laat ik u een goede opknapbeurt toewensen.

NB, bij Heer Jaco las ik dat ge problemen hebt met inloggen in mijn onderaardse onderkomen. Hebt ge de schop wel bij hand?
Hoe het komt dat weet ik niet.
Wat ik wel weet is dat het algemene inloggen op de diverse sites soms een dagtaak is... :-(

kuifjesimon zei

Dag Marleen: tja .. ieder zo z'n invulling. Dank voor je woorden.

kuifjesimon zei

Dank je wel Athy !!!

kuifjesimon zei

Eindelijk hebben we elkaar te pakken heer Johan ;-))