woensdag 11 mei 2011

Leven in Frankrijk : De regenfilosoof

Ik heb al eerder in het VK-blog over hem geschreven. Hem, de regenfilosoof. Hij die lifte en mij vroeg hem af te zetten waar hij wilde. Hij de landarbeider die zich laat inhuren. Hij met zijn wijsgerige uitspraken. Na een vluchtige ontmoeting vorig jaar ergens op een terras verdween hij zwaaiend in de verte, terwijl de zon boven hem doorbrak.
Daarna niets meer.
Tot eerste Paasdag.
Ik maakte een doelloze wandeling. Ik vind dat dat ook zo hoort. De heuvel op, bos door, langs het riviertje, langs de nog lege velden. Ik liep in loze gedachten verzonken.
Het eerste huisje van een volgend dorp, ernstig vervallen. Daar stond hij in een wild begroeide tuin.
Hij had mij eerder gezien, Hij stond bij een scheefhangend hek en zocht mijn ogen op.
" Dat is lang geleden" opperde ik. "Zo gaat de tijd beste vriend, niet te vangen, niet te voorspellen" antwoordde hij.
"Woon je hier tegenwoordig?". Hij haalde zijn schouders op.
"In een jaar tijd kun je wereld rond lopen" en hij wees op mijn rugzak.
Ik glimlachte en zei dat ik dat niet van plan was en dat ik juist hem met een rugzak herinnerde.
"Het land is groot, beste vriend, groot om te bewerken en daar was ik".
"Lijkt dit op een langer verblijf" en ik knikte met mijn hoofd naar het huisje achter hem.
Weer die schouders.
"Weet je beste vriend, wellicht, zolang de grond en de boer het mij vraagt".
"Het is vandaag Pasen" zei ik, ik wist even niets anders.
"Ik heb de klokken gehoord vanmorgen, tijd voor een vuur, zou ik zeggen".
"Om eieren te bakken" onnozelde ik. Hij kon er wel om lachen.
We zwegen beiden.
"Ik heb veel gelezen" zei hij, "lezen in stilte".
"Ik houd ook veel de stilte" zei ik, daarom woon ik hier, daarom wandel ik hier. Ik vind stilte de afwezigheid van geluid".
"Stilte is het mooiste geluid" zei hij en keek langs mij heen. Hij draaide zich om en liep weg naar het huisje.
Zelfs het riviertje ruiste niet meer.

13 opmerkingen:

Ragfijn zei

Noem je voortaan "Grasshopper". Doet me denken aan Kwai Chang Caine en zijn blinde Meester Po ... ;)

Groet van Ragfijn

Glaswerk zei

Je zou er stil van worden.

Prachtig verteld, ik zie het zo voor me.

kuifjesimon zei

Rag: toedichtsels daar houd ik van; kga gelijk googelen, want kheb het niet meer paraat !

kuifjesimon zei

Willem Glas: ssssssst
(dank je wel)

svara zei

cadeautjes zijn dat

al jaren niet meer uit mijn kast genomen maar nu ging mijn aandacht er weer naar toe:
'de stem van de stilte' Blavatsky

dank je!
hartegroet
svara
grappig....ik moet als antispamwoord intikken: tackeria
het eerste wat in me opkomt: takkeherrie ;-)

kuifjesimon zei

Svara: Nu moest ik ook een boek afstoffen: 'De geheime leer' van Blavatsky.
Daar moet ik eens de stilte en rust voor vinden.

Johan HvD zei

Wel, Heer K. Simon, ge hebt toch wel iets met klokken. Maar ja, in het Franse Parijs woonde destijds ook een klokkenluider maar die had dan wel een ander leven.

Overigens dient ge wel op te passen met rugzakken, uw rug kan er van zakken, zeg maar...

kuifjesimon zei

Tijd heelt alle wonden Heer Johan; ook mijn rugpijn van het dragen.

svara zei

ik bladerde net ook nog even door deel 1 en bedacht dat in de stilte en rust van die ontmoeting met die regenfilosoof het geheim van alle stanza's besloten ligt.... :-)

Fran├žois zei

Lucky guy. Stilte? kom daar in Nederland maar eens om

marjelleblogt zei

Mooi ingetogen verhaal, Kuifje.
Hier in Rotterdam wordt het geluid van de stilte nog het meest benaderd in 'Marjelle's sprookjesbos' aka Muizenpolder. ;)

kuifjesimon zei

Fran├žois: wazeggie ???

kuifjesimon zei

Marjelle: ik ga eh kom kijken eh luisteren !!